Wiele rodziców narzeka na fakt, że ich pociechy, w szczególności mali chłopcy, uwielbiają zamieniać każdy dostępny obiekt na broń, od kijków narciarskich po marchewkę, często naśladując co zobaczyli w telewizji (chłopcy są z reguły bardziej podatni na to co zobaczą w telewizji niż dziewczynki). Małe dzieci nie odbierają informacji w ten sam sposób co  co dorośli, nie mają tez odpowiedniej wiedzy by oceniać co widzą.

Eksperymenty dowodzą, że dzieci którym dano pistolety i inne odnoszące się do przemocy zabawki zachowywały się bardziej agresywnie, niż dzieci, które jedynie oglądały przemoc w telewizji. Ale badania wykazały, że do trzeciego roku życia maluchy naśladują osoby zobaczone w telewizji tak chętnie jak osoby z ich otoczenia. Rezultaty badań nad wpływem przemocy pokazywanej w telewizji są jednomyślne: dzieci uczą się agresywnego zachowania w nowy sposób i wyci.ągają wnioski, czy agresywne zachowanie przyniesie im korzyść.

Maluchy, które widzą, że bohater kreskówki dostaje to czego chce przy użyciu broni, będą bardziej skłonne do naśladowania takiego postępowania. Jeśli rodzice ignorują, bądź pochwalaja powyższe zachowanie, albo sami stosują przemoc, stają się przykładamido naśladowania dla swoich dzieci. Z drugiej strony jeśli rodzice, którzy pokazują maluchowi, jak rozwiązywać problemy bez uciekania się do przemocy i nieustannie chwalą swoje pociechy gdy te znajdą pokojowe rozwiązanie konfliktu pokazują im jak zachowywać się nieagresywnie.

Zatem gdy twój maluch udaje, że jego frytki to pistolet, nie panikuj, ale nie ignoruj jego zabawy. Zamiast tego naucz go ważnego faktu, że nawet udawanie, że krzywdzi się fizycznie drugą osobę może zranic jej uczucia. Pamiętaj, zachowanie dorosłychprzebywających w pobliżu dziecka wpływa z kolei na jego zachowanie. Uważaj na to co robisz i mówisz-i jak gwałtownie reagujesz-aby łatwiej ci było kontrolować chęci dziecka do zabawy wyimaginowaną bronią.

ZAPOBIEGANIE PROBLEMOWI

Uczyń troskę zasadą domową.

Gdy twoje dziecko zachowuje się agresywnie, ustalcie zasadę, która powie mu, co jest, a co nie jest dopuszczalne jesli chodzi o używanie zabawek jako udawanych przedmiotów przemocy. Powiedz np: " Zasada jest taka, że traktujemy ludzi uprzejmie, by pokazac im, że nam na nich zależy. Celowanie pistoletem nawet zabawką, jest wbrew tej zasadzie, gdyż rani to ich uczucia i sprawia, że się boją."

Pomyśl zanim powiesz.

Stosuj słownictwo i ton głosu, który chcesz by twoje dziecko naśladowało. Na przykład, gdy maluch złamie zasadę, zamiast grożenia mu (nawet w żartach), że "dostanie jeśli nie przestanie się tak zachowywać", powiedz w spokoju: "Przykro mi, że złamałeś zasadę zabawy udawaną bronią. Zasada brzmi tak: trktujemy ludzi w sposób miły i nigdy nie krzywdzimy ani nie udajemy, że chcemy kogoś skrzywdzić."

Dawaj przykład życzliwości.

Jesteś pierwszym i najważniejszym przykładem do naśladowania dla twojego dziecka. Gdy słuchasz przytulasz, szanujesz i przepraszasz dziecko, nauczy się podobnego zachowania.

Naucz się hamować złość.

To, co powoduje ataki złości u dzieci, jest również odpowiedzią za zdenerwowanie u dorosłych: gniew na coś nad czym nie panują. Powiedz sobie, że masz nadzieję, że dostaniesz podwyżkę, że masz nadzieję, że twoja ulubiona sukienka wciąż na ciebie pasuje itd. Ale jeśli żadne z tyh życzeń nie spełni się, nie irytuj się. Poprzez pozostawanie spokojnym dajesz dziecku wspaniały przykład, jak zachować samokontrolę, gdy rzeczy nie dzieją się po twojej myśli.

ROZWIĄZYWANIE PROBLEMU

Jak nalezy postępować

Ucz emaptii.

Gdy maluch udaje, że atakuje drugą osobę pistoletem zabawką albo innym przedmiotem, potraktuj to jako dobry moment do nauki. Poproś, by pomyślał, jak to jest być postrzelonym przez pistolet-zabawkę. Powiedz: "Pistolety mogą krzywdzić  ludzi. Jak byś się czuł, gdyby ktoś zachowywał się w podobny sposób, jakby miał cię zastrzelić? Nie chciałbym skrzywdzić ani przestraszyć nikogo. Mam nadzieję, że ty też nie."

Zachęcaj do wspólnej zabawy.

Dzieci, które naucza się cieszyć ze wspólnego budowania, dzielenia się z innymi i udzielania się w zorganizowanych grupach społecznych mają mniej okazji do uciekania się do brutalnych zabaw jako sposobu zabicia czasu. Chwal swojego malucha, gdy dogaduję się z innymi podczas zabawy, by wiedział, że pochwalasz jego zachowanie. Powiedz: "Podoba mi się, jak współpracujesz z innymi i jesteś dla nich miły, dzieląc się zabawkami."

Nie pozwalaj na oglądanie pełnych przemocy programów w telewizji i granie w takie gry komputerowe.

Wszyscy wiedzą, że maluchy naśladują to co widzą. Wiele dzieci staje się ofiarami imitacji kopnięćkung-fu wypróbowanych na nich przez kolegów. Jedno z badań kanadyjskich pokazało, że tamtejsze dzieci stały się znacznie bardziej agresywne po dwóch latach od kiedy w ich mieście pojawiła się telewizj. Identyfikowanie się z bohaterami teloewizyjnymi stosującymi przemoc i wiara w to, że telewizja pokazuje sytuacje z życa wpływają na wzrost agresji u dzieci.   Musisz nadzorowac to co ogląda twoje dziecko w telewizji i w jakie bawi się zabawy. Zmniejsz ilość przemocy na jaką wystawione jest twoje dziecko poprzez ustalenie zasady dotyczącej tego, co ogląda on w telewizji i w jakie zabawy się bawi, oraz ilość czasu przeznaczona na tego typu rozrywki. To ty powinieneś odpowiadać za używanie pilota do telewizora oraz wyłącznika komputera, by nie wpuszczać przemocy do waszego domu i do wyobraźni malucha.

Gdy dziecko ogląda telewizję, powinieneś mu towarzyszyć.

Badania wykazały, że gdy dorosły ogląda telewizję razem z dzieckiem i komentuje akcję, maluch zapamietuje więcej i jest bardziej prawdopodobne, że będzie naśladował to co zobaczył. Jako, że oglądanie telewizji razem z kimś dorosłym może zaintensyfikowac pozytywny (i negatywny) wpływ tego, co zostało pokazane dziecku, istotne jest, bys wybierał dla swojego dziecka jedynie programy nie pokazujące przemocy i omawiał ich treść razem  z dzieckiem. Maluch nie powinien oglądać razem z tobą programów pokazujących przemoc.

Pokaż dziecku, jak naprawiać swoje zachowanie.

Gdy dysponujący nadmierną wyobraźnią brzdąc próbuje "strzelać" z linijki do swojego rodzeństwa albo kolegi, z którym się bawi, odbierz mu "broń" i powiedz: "Pistolety robią ludziom krzywdę. Zasada jest taka, że innych ludzi traktujemy z uprzejmością i nigdy nie udajemy, że ich krzywdzimy. Nie wolno nikogo krzywdzić. Trzeba kochac ludzi. Powiedz Markowi, że jest ci przykro, bo celowałeś w niego z "pistoletu"." Gdy dziecko spełni twoje polecenie, powiedz: "Dziękuję ci, że jesteś przyjacielski wobec  Marka. Podoba mi się w jaki sposób pokazujesz, że się o niego troszczysz."

Naucz dziecka chodzenia na kompromis.

Pomóż dziecku nauczyć się bycia sprawiedliwym podczas rozwiązywania sporów. Gdy widzisz na przykład, że grozi komuś, że go uderzy, bo zabrał mu zabawkę, powiedz: "Zastanówmy się w jaki inny sposób możesz zareagować gdy kolega odbiera ci twoją zabawkę, a ty ją chcesz z powrotem. Możesz na przykład wziąść stoper, tak jak robię to ja, i nastawić go na określoną ilość czasu przez ktory kolega będzie mógł się pobawić twoją własnością. Potem zabawka wróci do ciebie. W ten sposób obaj będziecie mogli pobawić się tą samą zabawką."

Jak nie należy postępować

Nie bij!!!

Bez względu na to jak kuszące jest danie dziecku klapsa, by "nauczyć go rozumu", albo "dać mu nauczkę"-powstrzymaj się. Chociaż możesz być zły i przestraszony gdy twoje dziecko przechodzi przez ulicę bez twojej zgody, karanie go za to biciem uczy go jedynie bardzo zawiłej lekcji: w porząku jest gdy ty go uderzysz, ale niedopuszczalne jest by on uderzył ciebie albo kogos innego. Sam też musisz stosować się do ustalonych przez siebie zasad. Bicie uczy dziecko, że "w porządku " jest krzywdzenie innych by zmusić ich do zrobienia tego, czego chcesz. Nawet nieczęsty klaps daje dziecku do zrozumienia, że jeśli jesteś większy i silniejszy, masz prawo bić, aby przeforsować swoją opinię.

Nie reaguj nadmiernie.

Gdy twoja pociecha udaje, że próbuje "zastrzelić" swojego młodszego brata ołówkiem, pozostań  spokojny. Zamiast po prostu zabronić takiego zachowania, wykorzystaj okazję, by czegoś dziecko nauczyć. Powiedz: "Przykro mi, że złamałeś zasadę dotyczącą miłego traktowania ludzi. Powiedz mi teraz treść tej zasady i pokaż, jak w uprzejmy sposób powinieneś traktować swojego brata."

Nie stosuj gróźb.

Grożenie dzieku, że zbijesz je drewnianą łyżką w momencie, gdy właśnie udaje, że bije swoją pluszową zabawką, uczy je tylko strachu przed tobą. Dla twojego dziecka twoja groźba jest niespełnioną obietnicą, przykładem na to, jak dorośli nie dotrzymują słowa. Zamiast grozić strasznymi konsekwencjami takimi jak: "Dam ci klapsa jak znowu zobaczę, że udajesz, że strzelasz do brata" powiedz po prostu: "Przykro mi, że złamałeś zasadę dotyczącą udawania, że sie kogos krzywdzi. Teraz chcę byś się zastanowił, jak bardzo byś się bał, gdyby tobie ktoś groził pistoletem."