|
Żądanie niezależności
Gdy dzieci przedszkolne zaczynają odkrywać otaczający je świat, trzeba zadbać o ich bezpieczeństwo gdyż nie są one tak samowystarczalne, samodzielne i nie kontrolują siebie i otoczenia w stopniu, w jakim im się wydaje. W miarę jak twoje dziecko rośnie, musisz przyzwyczaić się do myśli, że wiele rzeczy potrafi już robić samo. Jednak pozwalaj mu na to tylko w ograniczonych, bezpiecznych granicach. Postaraj się poznawać te granice poprzez testowanie jego dojrzałości i odpowiedzialności, zanim popełnisz błąd, dając mu więcej niezależności niż może ono w danej chwili bezpiecznie przyjąć. Dawaj mu tylko tyle wolności, ile będzie proporcjonalne do jego zdolności i pozwalaj mu często udowadniać ci, że jest wystarczająco dojrzałe, aby tę niezależność przyjąć. ZAPOBIEGANIE PROBLEMOWI Ustal konkretne limity i ściśle się ich trzymaj. Dziecko powinno znać zakres swojej swobody zanim zacznie robić to o co je prosisz. Nawet roczny maluch musi wiedzieć co jesy dopuszczalne, by powstrzymać go od robienia rzeczy niedopuszczalnych. Uświadom dziecku kiedy może przekroczyć pewne granice. Zmniejsz atrakcyjność rzeczy niedopuszczalnych poprzez pokazanie i powiedzenie małemu odkrywcy, w jaki sposób może robić to co chce bez wpadania przez to w tarapaty. Na przykład powiedz: "Możesz przejść przez ulicę, ale musisz trzymać mnie za rękę." Pozwalaj dziecku na tyle niezależności ile jest w stanie bezpiecznie wykorzystać. Jeśli dziecko jest wystarczająco odpowiedzialne w obrębie ustalonych dotychczas granic, możesz je nieco rozszerzyć. Powiadom je kiedy te granice się zmieniły, aby mogło cieszyć się prawidłową umiejętnością postępowania według poleceń i wystarczającą odpowiedzialnością dzieki, której zyskuje więcej niezależności. Powiedz: "Ponieważ zawsze mi mówisz, gdy masz iść się bawić do kolegi z domu obok, możesz teraz także odwiedzać kolegów mieszkających dalej w górę ulicy. Oczywiście musisz mnie najpierw zapytać czy możesz iśc." ROZWIĄZYWANIE PROBLEMU Jak należy postępować Nagradzaj za postępowanie w obrębie ustalonych granic. Zachęcaj dziecko do postępowania w obrębie ustalonych granic poprzez nagradzanie go, jeśli tak postępuje. Powiedz: "Cieszę się, że zostałeś na huśtwakach zamiast pójść do ogródka sąsiadów. Możesz się za to pohuśtać jeszcze trzy minuty." Ujawnij konkretne konsekwencje braku poszanowania granic. Naucz dziecko, że przestrzeganie ustalonych przez ciebie granic kończy jego zabawę. Powiedz: "Przykro mi, że sam wyszedłeś z placu zabaw. Teraz musisz iść do domu." Albo: "Przykro mi, że sam zdecydowałeś się przejść przez ulicę. Musisz teraz wrócić na podwórko." Bądź konsekwentny. Upewnij się, że stosujesz konsekwencje za każdym razem, gdy dziecko złamie jakąś zasadę. Uczy to je, że nie rzucasz słów na wiatr. Pomaga mu to również czuć się bezpiecznie we wszystkim co robi, gdy ciebie nie ma w pobliżu, ponieważ dokładnie zdaje sobie sprawę, czego odeń oczekujesz. Jak nie należy postępować Nie bij dziecka za to, że wyszło na ulicę. Bicie zachęca malucha do robienia w ukryciu rzeczy, których nie akceptujesz i za które je karzesz. Dzieci wybiegające samopas na ulicę są w ogromnym niebezpieczeństwie, więc nie pogłebiaj problemu poprzez nieświadome zachęcanie ich do robienia tego w ukryciu. na podstawie książki "Dyscyplina bez krzyku i bicia" Dr jerry Wyckoff i Barbary C. Unell wydawnictwa K.E.Liber
|
|
