Linia pomiędzy zabawą destruktywną a kreatywną pojawia się w wieku przedszkolnym dopiero wtedy gdy rodzice wyraźnie ją zaznaczą. Zatem nim twoje dziecko skończy pierwszy rok życia, zaznacz taką linię, mówiąc (i pokazując) mu gdzie może, a gdzie nie wolno mu malować, co może podrzeć albo rozebrać na części. Zapobiegnie to sytuacjom, gdy twój mały artysta niechcący zniszczy swoją albo czyjąś własność. Cały czas ucz dziecko, by było dumne ze swoich rzeczy i by dbało o nie, a jego kreatywność niech rozwija się we właściwy sposób, na przykład na papierze (a nie na tapecie w pokoju)albo przy użyciu plastykowego telefonu-zabawki (a nie prawdziwego aparaty telefonicznego).
ZAPOBIEGANIE PROBLEMOWI
Zaopatrz dziecko w porządnie wykonane zabawki, które można badać, ale nie zniszczyć.
Naturalnym zachowaniem dzieci w wieku przedszkolnym jest rozbieranie zabawek na części pierwsze i ponowne składanie zabawek, których konstrukcja na to pozwala (jak również, niestety tych, które nie zostały do tego stworzone) Aby stymulować tego typu kreatywne zabawy, otocz dziecko zabawkami, z którymi można coś zrobić (np. Piramidkami, zabawkami, w których można naciskać różne guziki itd.), zamiast takimi, które tylko siedzą w jednym miejscu (np. Pluszowe maskotki)
Daj maluchowi dużo rzeczy, które może zniszczyć.
Zaopatrz malucha w duże ilości materiałów do wykonania papier-mache, przebrań, malowideł, i tym podobnych zajęć, by dziecko nie próbowało wykorzystać do tego celu nowych albo cennych przedmiotów znajdujących się w domu.
Ustal konkretne zasady odnoszące się do zabawy zabawkami i dbania o nie.
Małe dzieci nie mają wrodzonej zdolności oceniania wartości rzeczy i nie potrafią bawić się wszystkim we właściwy sposób, toteż musisz je nauczyć na przykład, by używały kredek do zamalowywania kolorowanek, a nie pisania po gazetach i książkach. Powiedz: “ twoje kolorowanki to jedyne miejsce, gdzie możesz malować kredkami. Książki, gazety i inne przedmioty nie są do tego by po nich malować.” Jeśli chodzi o inny destruktywny zwyczaj powiedz:” Nie drzemy książek. Jeśli masz ochotę coś potargać, powiedz mi, a dam ci coś innego.” Albo: “ Tego woskowego jabłka nie możemy rozebrać na kawałki i nie jemy go jak prawdziwe jabłko. Jeśli chcesz zjeść jabłko powiedz a ja ci je dam.”
Nadzoruj zabawę swojego dziecka i bądź rzeczowy.
Nie myl malucha pozwalając mu złamać zasadę i zniszczyć coś czego nie powinien. Nie będzie on wiedział czego oczekiwać i nie zrozumie, gdy popsujesz mu zabawę karceniem czegooś na co dostał od ciebie pozwolenie.
Przypominaj dziecku o dbaniu o rzeczy.
Powiększ swoje szanse na zredukowanie destrukcji do minimum poprzez pochwalenie dziecka, gdy bardzo ładnie się bawi i dba o swoje zabawki. Przypomni mu to o ustalonej zasadzie i pomoże być dumnym z siebie i swojej własności.
ROZWIĄZYWANIE PROBLEMU
Jak należy postępować
Naprawiacie błędy.
Jeśli twoje dziecko ma więcej niż dwa lata, naucz je dbać o swoje rzeczy poprzez poproszenie go by sprzątnął to co napsocił. Na przykład jeżeli zdarzyło mu się napisać coś na ścianie , musi zetrzeć nie tylko to co napisał, ale także wszystkie ściany w pokoju, lub gdy porozrzuca zabawki, musi je posprzątać i poukładać. Naprawianie błędów wyrabia w dziecku poczucie własności i dbałość o rzeczy.
Stosuj nagany.
Jeśli dziecko ma mniej niż dwa lata, nagana powinna być krótka (powiedz mu, co źle zrobiło, dlaczego jest to niedopuszczalne zachowanie i co powinno było zrobić zamiast tego.), aby pomóc mu zrozumieć dlaczego przerywasz mu jego świetną zabawę.
Zastosuj technikę czasu zastanowienia.
Jeśli zganiłeś dziecko, a ono znowu cos zniszczyło, powtórz naganę i zastosuj technikę zastanowienia.
Jak nie należy postępować
Nie reaguj zbyt gwałtownie.
Jeśli dziecko coś popsuje nie wpadaj we wściekłość. Twój gniew dziecko może odebrać jako informację, że bardziej zależy ci na przedmiotach w twoim posiadaniu niż na nim. Upewnij się, że stopień twojego rozczarowania z powodu zepsutego przedmiotu nie jest przesadny w porównaniu z tym co się stało.
Nie karz nadmiernie.
Fakt, że twoje dziecko zepsuło jakiś przedmiot, na którym ci zależało, nie znaczy jeszcze, że możesz zastosować karę cielesną. Zamiast za bardzo karać nie zdające sobie sprawy z wartości przedmiotu dziecko, postaraj się po prostu takie cenne przedmioty trzymać z daleka od ciekawskich oczu i rączek malucha.
na podstawie książki "Dyscyplina bez krzyku i bicia" Dr jerry Wyckoff i Barbary C. Unell wydawnictwa K.E.Liber