Miliony normalnych kochanych dzieci stosują napady złości jako sposób na poradzenie sobie z frustracją czy gniewem, albo powiedzenie światu, że to one tu rządzą.

Napady takie można uczynić rzadszymi, a nawet zupełnie im zapobiec, jeśli nie poświęcasz im zbytniej uwagi i9 nie ulegasz dziecięcym prośbom. Choć często możesz mieć ochotę poddać się albo wyczołgać pod najbliższą kasą, gdy twoje dziecko ma akurat napad złości w supermarkecie, cierpliwości, poczekaj aż skończy i pochwal go za odzyskanie samokontroli.
Uwaga:  Częste, okresowe płacze nie są napadami złości i należy pochodzić do nich w inny sposób. Zwróć się do specjalisty jeśli maluch ma więcej niż dwa-trzy napady złości w ciągu jednego dnia.
ZAPOBIEGANIE PROBLEMOWI
Naucz dziecko jak radzić sobie z frustracją i gniewem.
Pokaż maluchowi w jaki sposób dorośli tacy jak ty na radzenie sobie ze stresem znajdują inne sposoby niż krzyczenie i tupanie. Gdy na przykład spalisz obiad zamiast wyrzucić go do śmieci, powiedz:” Jestem teraz zdenerwowana, kochanie, ale mogę sobie z tym poradzić. Muszę się teraz zastanowić co przygotować na obiad.” Bez względu na sytuację, ucz dziecko, by umiało zobaczyć jaki ma wybór poradzenia sobie z problemem zamiast wpadać w złość.
Chwal radzenie sobie z problemami.
Zauważaj gdy dziecko właściwie się zachowa. Na przykład pochwal je , gdy poprosi cię o pomoc przy ułożeniu trudnej układanki, która w przeciwnym razie mogłaby doprowadzić go do  frustracji. Powiedz:” Bardzo się cieszę, że poprosiłeś mnie o pomoc, zamiast złościć się na układankę.” Ułatwienie dziecku radzenia sobie z frustracją i złością w sposób opanowany pomaga mu czuć się dobrze. Zauważysz, że maluch częściej będzie stosował taką metodę rozwiązywania problemów, jeśli będziesz go za to chwalić. Daj mu do zrozumienia, że rozumiesz jego zdenerwowanie mówiąc: “Wiem, jak się czujesz, gdy nie wszystko układa się po twojej myśli i jestem bardzo z ciebie dumna, że umiesz w spokoju rozwiązywać swoje problemy.”
Nie pozwól by zabawa była czasem spędzanym w samotności.
Zwracaj uwagę na dziecko gdy w sposób właściwy bawi się swoimi zabawkami, by nie musiało uciekać się do nagannego zachowania tylko po to by zwrócić na siebie twoją uwagę.
Nie czekaj na zaproszenie.
Jeśli zauważysz , że szykuje się jakiś problem związany z zabawą albo jedzeniem, nie czekaj aż się rozjątrzy. Gdy widzisz, że jakaś sytuacja  jest dla twojego malucha trudna albo frustrująca powiedz: “mogę się założyć, że ten kawałek układanki pasuje właśnie tutaj” albo “Zrób to w ten sposób”. Pokaż dziecku w jaki sposób rozwiązywać problem dotyczący na przykład zabawki albo jedzenia, a następnie pozwól jemu dokończyć zadanie, by czuło, że samo potrafi rozprawić się z trudną sytuacją a pomoc jest czymś dobrym.
ROZWIĄZYWANIE PROBLEMU
Jak należy postępować
Ignoruj napady złości twojego dziecka.
Gdy dziecko ma napad złości, po prostu postaraj się go przeczekać, bez żadnej ingerencji. Naucz malucha, że złość nie jest właściwym sposobem , aby zdobyć twoją uwagę, ani żeby dopiąć swego. Ale w jaki sposób zignorować dziecięce tornado przewalające się przez jadalnię? Możesz oddalić się na czas ataku, odwrócić się od dziecka, umieścić je w swoim pokoju, albo po prostu wyjść. Jeśli maluch stwarza zagrożenie dla siebie i otoczenia w miejscu publicznym, umieść je w bezpiecznym , w miarę odosobnionym miejscu. Na czas izolacji nawet na niego nie spojrzyj. Choć ciężko jest po prostu się odwrócić, postaraj się zająć czymś w innym pokoju albo jeśli atak odbywa się w miejscu publicznym, z daleka od złoszczącego się dziecka.
Stój mocno przy swoich zasadach.
Pomimo, że krzyki  i tupanie twojego dziecka mają niezachwianą moc, upewnij się, że potrafisz w takiej sytuacji zachować zimną krew i twardo trzymać się ustalonych zasad. Powiedz sobie w spokoju, że istotne jest by twój złośnik nauczył się, że nie zawsze może dostać to czego chce i kiedy chce. Maluch uczy się bycia realistą, a ty uczysz się, jak być konkretnym i wyznaczyć dziecku bariery zachowania akceptowanego i nieakceptowanego.
Postaraj się pozostać niewzruszonym.
Powiedz sobie: “To nic takiego . Jeśli ja będę potrafił się kontrolować, łatwiej mi będzie nauczyć dziecko, a jaki sposób to osiągnąć. Maluch stara się mnie zdenerwować by dostać to czego chce.” Zachowanie spokoju podczas gdy dziecko ma napad złości jest dla niego najlepszym modelem prawidłowego zachowania.
Chwal dziecko.
Gdy napad złości w końcu przemieni się w lekko tlący się popiół podenerowania, natychmiast pochwal dziecko za odzyskanie samokontroli. Następnie pobawcie się w ulubioną zabawę malucha, która nie będzie frustrująca ani dla niego ani dla ciebie. Powiedz: “ Cieszę się, że już czujesz się lepiej. Kocham cię, ale nie lubię gdy krzyczysz.” Jako, że jest to jedyna twoja odpowiedź na atak dziecka, pozwoli ona dziecku zrozumieć, że nie ignorowałeś jego, tylko napad złości.
Wyjaśnij zmiany w zasadach.
Jeśli jesteś z dzieckiem w sklepie i prosi cię ono o kupno zabawki, która poprzednim razem była niedozwolona, możesz zmienić zdanie-ale musisz wtedy również zmienić zasadę. Powiedz: “ Pamiętasz , jak byliśmy tu poprzednim razem i miałeś napad złości? Jeśli będziesz się grzecznie zachowywać i nie oddalać zbytnio ode mnie, zdecydowałam, że kupię ci tą zabawkę.” Pomoże to maluchowi zrozumieć, że to nie napad złości spowodował, że zmieniłeś zdanie. Kupisz dziecku zabawkę z innego powodu. Jeśli chcesz możesz powiedzieć mu dlaczego zmieniłaś zdanie, szczególnie jeśli ma ona być nagrodą za dobre zachowanie.
Jak nie należy postępować
Nie staraj się dyskutować z dzieckiem podczas napadu złości.
Próbowanie dyskusji z dzieckiem, które ma akurat napad złości, to stracony czas. Nic go wtedy nie obchodzi. Jest wtedy w trakcie występu i to ono jest jego gwiazdą. Jakakolwiek próba rozmowy tylko podjudzi atak, ponieważ maluch widzi, że ma publiczność.
Sam nie ulegaj napadom złości.
Powiedz sobie:” Dlaczego mam się złościć? Wiem, że kiedy mówię nie, czynię to z ważkiego powodu.” Tracenie opanowania tylko zachęca dziecko do dalszego złoszczenia się, i pokazuje, że ono też nie musi się kontrolować
Nie poniżaj dziecka.
Sam fakt, że dziecko ma napad złości nie czyni z niego złego człowieka. Nie mów: “Niegrzeczny chłopiec! Nie wstyd ci?” Dziecko w ten sposób starci szacunek do siebie i poczuje, że i tak nie zasłużyło na to, co chciało.
Nie rozpamiętuj.
Nie przypominaj maluchowi o jego wcześniejszym napadzie złości. Jest to jedynie zbędne przywiązanie wagi do złego zachowania i zwiększa szanse na kolejny napad, by dziecko mogło stac się w centrum twojego zainteresowania.
Nie karz dziecku ponieść konsekwencji napadu złości.
Jako, że dziecko, gdy się już uspokoi, nie ma nic wspólnego z atakiem i uczuciami miotającymi nim w czasie jego trwania, przypominanie mu o nim może spowodować jedynie, że po raz kolejny w ten właśnie sposób będzie próbowało zwrócić na siebie twoją uwagę. Nie dawaj mu do zrozumienia, że jest niekochany i niechciany tylko z powodu  wcześniejszego zachowania.