Dla dziecka do szóstego roku życia czas nie ma większego znaczenia, toteż pospieszanie nie przynosi większych korzyści.

Możesz jednak ukryć zachętę do szybszego wykonywania czynności poprzez urządzanie wyścigów albo robienia rzeczy na czas. Zamień tego typu instrukcje w zabawę, a nie frustrujące polecenia. Pozwól dziecku czuć, że kontroluje tempo, w jakim wykonuje czynności, tak że nie musi się guzdrać, aby wywrzeć wpływ na to co robi.

ZAPOBIEGANIE PROBLEMOWI

Postaraj się robić wszystko punktualnie.

Robienie rzeczy według wcześniej zaplanowanego grafika pomaga dziecku zrozumieć wagę punktualności i buduje empatię w stosunku do innych. Mówienie "musimy się pospieszyć ze zbieraniem się do przedszkola, by dotrzeć tam na czas i aby twoja nauczycielka nie musiała czekać." motywuje malucha do pospieszenia się i tworzy związek pomiędzy byciem na czas a wpływem spóźniania się na innych.

Zawsze pozostaw trochę czasu na guzdranie się.

Jeśli się spieszysz a twój mały żółw grzebie się, możesz w rezultacie stracić opanowanie i jeszcze bardziej się spóźnicie. Postaraj się wyznaczyć wystarczająco dużo czasu na przygotowanie się przed każdym wyjściem, biorąc pod uwagę fakt, że guzdranie się jest naturalną czynnością dla malucha, który nie rozumie co to pośpiech i cały czas odkrywa różne elementy otaczającegogo świata.

Ustanów rozkład zajęć i trzymaj się go.

Dziecko potrzebuje w codziennym życiu rutyny i konsekwentności, natomiast guzdra się bardziej jeżeli rutyna zostanie złamana. Ustal zatem limity czasowe i regularne godziny posiłków, zabawy, kąpieli i snu, aby zapoznać je z ramami czasowymi, w jakich chcesz, aby działało.

ROZWIĄZYWANIE PROBLEMU

Jak należy postępować

Ułatw dziecku działanie w twoim tempie.

Zadawaj motywujące pytania i baw się z maluchem w proste gry, które ukryją twój pośpiech. Na przykład zachęć go do szybszego przygotowania się do wyjścia poprzez kazanie mu zgadywać co babcia ma w domu. Albo poproś dziecko, aby pobiegło i padło ci w objęcia, jeśli chcesz by szybciej znalazło się w samochodzie.

Bawcie się w robienie rzeczy na czas.

Dzieci zawsze wszystko robią szybciej, jeśli chcą "pobić rekord czasowy" wyznaczany przez stoper (neutralny autorytet), raczej niż jeśli mają po prostu wykonać twoje polecenie. Powiedz: "Zobaczymy czy zdążysz się ubrać zanim zadzwoni budzik".

Zachęcaj do szybiego wykonywania zadań.

Na przykład powiedz: "Gdy pobijesz rekord czasowy, możesz pobawic się przez dziesięć minut zanim pójdziesz do przedszkola." Pozwala to dziecku zauważyć, że trzymanie się rozkładu zajęć przynosi korzyści.

Nagradzaj zarówno prędkość jak i rezultaty.

Motywuj dziecko do wykonania danego zadania poprzez zachęcanie go przez cały czas wykonywania tej czynności. Na przykład powiedz: "Podoba mi się, że się tak szybko ubierasz", zamiast czekać, aż skończy i skomentować tylko "dziekuję, że się ubrałeś."

Pomóż dziecku w sposób fizyczny.

Nie raz się zdarzy, że będziesz musiał fizycznie pomóc dziecku w wykonaniu danego zadania (wsiąść do samochodu, ubrać się itp), by nauczyć je, że czas płynie niezależnie od poleceń wykonywanych w danym momencie.

Zastosuj "zasadę babci".

Jeśli dziecko guzdrze się, ponieważ chce robić coś innego niż mu w danym momencie karzesz, możesz posłużyć się "zasadą babci". Na przykład powiedz: "Gdy skończysz się ubierać, możesz pobawić się kolejką."

Jak nie należy postępować

Nie trać kontroli.

Jeśli ty się spieszysz, a twoje dziecko nie, nie spowalniaj żadnego z was jeszcze bardziej poprzez zwracanie na malucha specjalnej uwagi gdy się guzdrze (np. poprzez krzyczenie czy kazanie się dziecku pospieszyć). Złość tylko wzmoże powolność malucha.

Nie pospieszaj.

Pospieszanie dziecka, gdy się guzdrze, zachęca je do kontynuowania tego zachowania, gdyż niniejszym zwraca ono na siebie uwagę. Lepiej ukryj pospieszanie poprzez uczynienie z niego zabawy.