Aktywne, energiczne dzieci często robią wszystko, byleby  tylko uniknąć pójścia spać. Zmieniają czas spania, bądź poobiedniej drzemki w czas pogoni, płaczu albo- poczytaj mi jeszcze trochę, aby odwlec moment położenia się do snu. Niezależnie od tego co dziecko uznaje za właściwy czas  na pójście do łóżka spać, twardo trzymaj się twojego rozkładu codziennych czynności. Pomóż jednak stopniowo swojemu maluchowi stracić energię, zamiast wymagać natychmiastowego przejścia z pozycji pionowej do poziomej.
Uwaga: Jako, że potrzeba snu twojego dziecka zmienia się wraz z tym,jak staje się ono coraz  starsze, możesz z czasem pozwolić mu iść spać trochę później, albo skrócić jego popołudniową drzemkę. Dzieci(nawet w tej samej rodzinie) potrzebują różnej ilości snu. Twój dwulatek może nie chcieć spać tak samo długo jak jego straszy brat, gdy był w jego wieku.
ZAPOBIEGANIE PROBLEMOWI
Wprowadź ustalony czas chodzenia spać.
Kończcie dzień albo zaczynajcie poobiednią drzemkę jakąś specjalną rzeczą pokazującą więź pomiędzy tobą i twoim dzieckiem. Może być to powiedzenie wierszyka albo przeczytanie jakiejś historyjki, ważne by było to ważną częścią ustalonego programu chodzenia spać. Uczyń ten moment specjalnym, by dziecko miało na co oczekiwać. Możesz wyrecytować zabawną rymowankę typu: “Dobranoc pchły na noc, karaluchy pod poduchy, a jak będą gryźć to proszę do mnie przyjść.”, albo porozmawiajcie o tym, co wydarzyło się w ciągu dnia, nawet jeśli miałby to być monolog.
Uczyń ćwiczenia codziennym zwyczajem.
Upewnij się, że dziecko ma wystarczająco ruchu w ciągu dnia, aby jego ciało mogło wieczorem dać znać jego umysłowi, że pójście spać jest dobrym pomysłem.
Ustal niezmienne godziny poobiedniej drzemki.
Nie pozwól maluchowi odkładać  poobiedniej drzemki na późne popołudnie albo wieczór, gdyż w takim wypadku nie możesz oczekiwać, że pójdzie ono spać po godzinie dwudziestej. Ułóż dziecko do drzemki wystarczająco wcześnie, by mieć pewność, że będzie zmęczone, gdy wieczorem trzeba będzie iść spać.
Przed pójściem spać spędźcie ze sobą trochę czasu.
Pobaw się z dzieckiem zanim będziesz kazać mu pójść spać, by uniknąć marudzenia, które ma na celu przyciągnięcie twojej uwagi.
Logicznie podejdź do problemu chodzenia spać.
Ustal, ile snu potrzebuje twoje dziecko poprzez porównanie jego zachowania po drzemce i bez niej, oraz gdy pójdzie spać o dziewiątej, a gdy o siódmej. Ustanów stałe godziny chodzenia spać, które będą dostosowane do potrzeb twojego dziecka i modyfikuj je w miarę jak maluch robi się starszy.
ROZWIĄZYWANIE PROBLEMU
Jak należy postępować
Stosuj stoper do egzekwowania odpowiedniego czasu chodzenia spać.
Na godzinę przed spaniem nastaw stoper na pięć minut i ogłoś, że stoper powie dziecku, kiedy nadejdzie pora szykowania się do pójścia spać. Uniknie ono tym samym niespodzianek i pozwoli przygotować się do tego wydarzenia. Gdy stoper zadzwoni, powiedz: “ Stoper mówi, że czas zbierać się do łóżka. Teraz weźmiemy kąpiel i ubierzemy się w piżamkę.” Następnie nastaw stoper na 15 minut i powiedz: “ Sprawdzimy teraz, czy uda nam się przygotować do snu zanim zadzwoni stoper.” da ci to możliwość pochwalenia dziecka za wysiłek włożony w szykowanie się do snu.
Upewnij się, że dajesz mu wystarczająco dużo czasu na wykonanie powierzonego zadania. Gdy codzienne przygotowania są już zakończone, nastaw stoper ponownie na godzinę snu i powiedz:” Pobiłeś stoper! Teraz możesz pobawić się do momentu kiedy zadzwoni ponownie i powie nam , że juz czas iść do łóżka. Teraz nastawimy stoper na czas mycia zębów, przygotowania picia i zrobienia siusiu.”(jeśli dziecko jest wystarczająco duże). Użycie stoper pomaga tobie i twojemu dziecku z pójścia spać uczynić wspaniałą zabawę.
Stosuj te same rytuały, niezależnie od pory.
Nawet jeśli pora pójścia spać opóźni się z jakiegoś powodu, przebrnij przez te same rytuały, aby pomóc dziecku nauczyć się, czego od niego wymagasz jeśli chodzi o procedurę chodzenia spać. Nie podkreślaj jak późno idzie do łóżka. Przyspiesz proces poprzez pomożenie mu się ubrać w piżamę albo nalewając mu picie i nastaw stoper na krótsze okresy czasu, ale nie pomiń żadnego z ustalonych rytuałów.
Trzymaj się ustalonej kolejności wydarzeń.
Jako, że maluchy wolą ustalony tryb dzienny, kąp dziecko, myjcie zęby, czy zakładajcie piżamę w określonej kolejności każdego dnia. Poproś malucha by powiedział jaki jest kolejny podpunkt codziennego rozkładu, by z przygotowywania się do snu uczynić zabawę i aby pomóc mu czuć, że to on jest odpowiedzialny za to, co się dzieje.
Nagradzaj dziecko za pójście do łóżka.
Przekonaj dziecko, że ładne chodzenie spać jest bardzo ważne. Powiedz: “Ponieważ tak ładnie położyłeś się spać, przeczytam ci jedną bajkę więcej.”
Jak nie należy postępować
Nie pozwól dziecku kontrolować gdy chodzi spać.
Trzymaj się ustalonego przez ciebie czasu chodzenia spać, nawet jeśli dziecko się opiera. Pamiętaj, że wiesz dlaczego twój maluch nie chce iść do łóżka- i dlaczego powinien. Powiedz sobie: “ Płacze, bo nie chce przerywać zabawy, ale wiem że później będzie bawił sie z jeszcze większą ochotą, jeśli teraz pójdzie spać.”
Nie bij i nie strasz.
Bicie i grożenie dziecku by poszło spać może spowodować lęki i koszmary nocne, nie mówiąc już o twoim zdenerwowaniu i poczuciu winy, gdy nieodpowiednie zachowanie dziecka przedłuża się. Karanie dziecka nie uczy go dobrego zachowania. Zamiast tego skup się na zastosowaniu stopera jako czynnika neutralnego, determinującego kiedy ma nadejść czas snu.
Nie baw się w kronikarstwo.
Mówienie na przykład: “ Ponieważ wczoraj nie poszedłeś spać na czas, dziś rano nie możesz oglądać telewizji” nie nauczy dziecka, że należy chodzić w porę spać. Skup się na przyszłości, a nie na przeszłości.