Nauczenie dziecka chodzenia do toalety to pierwsza poważna potyczka pomiędzy rodzicami a ich pociechami. Wojna zaczyna się, gdy rodzice proszą swoje uwielbiające samodzielność dziecko, by zaprzestało czegoś, co jest jego drugą naturą i zaczęło robić coś nowego i częstokroć niepożądanego.

Dla większości dzieci jedyną atrakcyjną rzeczą związaną z chodzeniem do toalety jest radość rodziców. Zatem rozwijaj “bezwypadkową” naukę skupiając się na tym co dziecko powinno robić (mieć suche majtki, załatwiać się do nocnika), a nie tym czego dziecko nie powinno robić (załatwiać się w majtki). Pomóż maluchowi czuć się dumnym z nowej umiejętności, tym samym zmniejszając ryzyko “wypadków” skierowanych na zwróceni twojej uwagi.

Uwaga:  Jeśli twojemu dziecku powyżej czwartego roku życia wciąż zdarzają się częste wypadki związane z chodzeniem do toalety, skontaktuj się z lekarzem. Ten rozdział nie omawia moczenia się w łóżku, ponieważ wiele dzieci jest po prostu fizycznie niezdolnych do utrzymania moczu przez całą noc. Wiele specjalistów twierdzi, że powyżej szóstego roku życia moczenie nocne staje się problemem wymagającym pomocy specjalisty.

ZAPOBIEGANIE PROBLEMOWI
 Wypatruj znaków gotowości dziecka (najczęściej około drugiego roku życia).
Najczęściej spotykane znaki gotowości dziecka to przyzwyczajenia go do nocnika to zdawanie sobie przez niego sprawy, że właśnie się załatwia (albo że ma zamiar); bardziej przewidywalne i regularne potrzeby pójścia do toalety; zdolność pojmowania prostych terminów związanych z wypróżnianiem się i wykonania prostych poleceń; zainteresowanie chodzeniem do toalety; nietolerowanie mokrej pieluchy.
Nie ucz dziecka za wcześnie.
Zbyt wczesne przyzwyczajanie dziecka do załatwiania się do nocnika uczy je jedynie polegania na rodzicach raczej niż na swojej zdolności chodzenia do toalety. Dzieci, które zostają zmuszone do nauczenia się prawidłowego załatwiania się, muszą spędzić więcej czasu na taką naukę.
Modeluj prawidłowe zachowanie.
Zapoznaj dziecko z nocnikiem i tym, jak należy o używać poprzez zademonstrowanie mu, jak ty chodzisz do toalety (i w jaki sposób ono będzie mogło, gdy już będzie wystarczająco duże)
Spraw, by załatwianie swych potrzeb fizjologicznych do nocnika było dla dziecka najwygodniejsze.
Podczas procesu przyzwyczajania dziecka do nowych nawyków, związanych z chodzeniem do toalety, nocnik możesz trzymać na przykład w kuchni. Jeśli gdzieś się wybieracie, najlepiej będzie zabrać nocnik ze sobą, by dziecko czuło się tak samo swobodnie chodząc do toalety w miejscu innym niż dom.
Wybierz odpowiednią procedurę uczenia dziecka korzystania z toalety i się jej trzymaj.
Wiele źródeł (takich jak książki i kasety video) pomagających ci uczyć swoje dziecko chodzenia do toalety jest obecnie dostępnych na rynku. Znajdź takie, które wydadzą ci się najodpowiedniejsze i rzetelnie postępuj według opisanych tam wskazówek i metod. Cierpliwość i sumienność to klucze do sukcesu!
ROZWIĄZYWANIE PROBLEMU
Jak należy postępować
Chwal zarówno niezamoczenie ubrania jak i prawidłowe pójście do toalety.
Naucz dziecko nie moczyć się mówiąc mu, jak dobre jest pozostanie suchym. Zwiększa to jego świadomość odnośnie tego czego od niego oczekujesz (pozostania suchym). Co mniej więcej piętnaście minut mów dziecku: “Sprawdź swoje majteczki. Czy są suche?” Daje to dziecku poczucie odpowiedzialności za sprawdzenie, czy jest suche, co z kolei pozwala mu czuć, że jest odpowiedzialne za ten proces. Jeśli majtki są suche, pokaż maluchowi, że się cieszysz. Powiedz: “Jak to miło, że jesteś suchy!”
Przypominaj dziecko o zasadzie chodzenia do toalety w złych miejscach.
Wiele dzieci od czasu do czasu załatwia swoje problemy fizjologiczne w nieodpowiednich miejscach (na przykład na dworze). Gdy przydarzy się to twojemu dziecku, przypomnij mu, że zasada brzmi tak: “Siusiu robimy do nocnika. Teraz poćwiczymy”. Następnie przećwiczcie formę załatwiania się.
Ze spokojem reaguj na wypadki.
 Jeśli twoje dziecko się zmoczy, powiedz: “Przykro mi, że się zmoczyłeś. Teraz musimy poćwiczyć pozostawanie suchym.” Następnie dziesięć razy przećwiczcie chodzenie do toalety z różnych części domu. (Majtki w dół, siadamy na nocnik, majtki w górę. Powtórzcie tę procedurę z każdej części domu). Dziecko nie musi naprawdę zrobić za każdym razem siusiu-wystarczy, że za każdym razem przećwiczy prawidłową kolejność wydarzeń.
W miejscach publicznych stosuj “zasadę babci”.
 Gdy dziecko w miejscach publicznych chce załatwiać swoje potrzeby tylko do swojego nocnika, zastosuj “zasadę babci”. Powiedz: “Musimy pozostać susi. Każdy nocnik jest taki sam. Nie możesz zrobić siusiu do swojego nocnika, ponieważ go tutaj nie ma. Jeśli użyjesz tego nocnika, pójdziemy do zoo.” Jeśli bardziej wam to odpowiada, zabieraj nocnik dziecka ze sobą.
 Jak nie należy postępować
Nie karz dziecka za wypadki związane z pójściem do toalety.
Kary dają dziecku do zrozumienia, że uwagę zyska jedynie, gdy nasiusia do majtek (albo inne niestosowne miejsce). Nie nauczy go natomiast jak pozostać suchym.
Nie zadawaj złych pytań.
Powiedzenie dziecku: “Sprawdź swoje majteczki” podnosi jego świadomość i czyni je odpowiedzialnym. Jest to dobry substytut  pytania: “Chcesz siusiu?”, na które najczęstszą odpowiedzią, bez względu na fakty będzie “nie”. Pomóż maluchowi czuć się odpowiedzialnym za sprawdzanie suchości swoich majtek i odpowiedniego reagowania na nią.